Pijnboompitten

Pijnboompitten zijn zaden van de parasolden, dit is een soort den (pijnboom). Eind augustus worden de pijnappels (of: denappels) verzameld die uit de bomen vallen. Die bomen groeien voornamelijk in het Altai-gebergte in Siberië, maar ook in Turkije, Pakistan en China. De pitten zitten achter de houtachtige schubben van de pijnappels. De pitten komen vrij door de appels machinaal te schudden. Het verzamelen van pijnappels is van oudsher één van de belangrijkste bronnen van inkomsten voor de bewoners van Siberië en de Oeral. In de tijd van tsaar Ivan de Verschrikkelijke werden de pitten al naar Engeland en andere landen geëxporteerd.

Pijnboompitten hebben een licht harsachtige smaak. Ze zijn rijk aan olie. Er wordt ook pijnpittenolie van gemaakt. Men kan pijnboompitten in sommige supermarkten krijgen. U kunt ze ook in de natuurwinkel krijgen. U kunt ze op een droge plaats bewaren, maar niet te lang, want dan gaan ze vreemd smaken. Ze zullen sterk en bitter smaken, dat komt door het hoge vetgehalte.

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat pijnboompitten werkzame stoffen bevatten die een positieve werking hebben op het prestatievermogen en bloedwaarden. 100 gram pijnboompitten voorziet in de dagelijkse behoefte aan aminozuren en spoorelementen. Werkzame stoffen in de pijnboompitten hebben een preventieve uitwerking tegen tuberculose en bloedarmoede.

Let op: Het eten van pijnboompitten kan een risico van een intens bittere, soms metaalachtige nasmaak opleveren die zich pas na een of twee dagen na de consumptie voordoet. De klachten zijn niet eerder opgetreden bij pijnboompitten van Europese afkomst. Het betreft hier een soort van de Chinese pijnboompitten. Het is niet duidelijk om welke soort het gaat. Er is onderzoek naar gedaan, maar niets wijst er op dat de pijnboompitten schadelijk voor de gezondheid zouden zijn. Men gelooft dat de bittere smaak wordt veroorzaakt door de stof triglyceride, maar dat is niet bewezen. Men zou de Chinese pijnboompitten kunnen vermijden. Men herkent ze aan de vorm. Ze zijn korter en dikker dan de Europese pijnboompit.

Gebruik in de keuken

Pijnboompitten zijn een geliefd ingrediënt in de Italiaanse keuken. U vindt ze in vele gerechten terug. Pesto is een typisch Italiaans product waarbij de pijnboompitten een belangrijk onderdeel vormen. Pijnboompitjes worden vaak (droog) geroosterd in een pan en daarna toegevoegd aan slaatjes, sauzen, desserts, in groenten als broccoli en spinazie. Pijnboompitten worden veel gebruikt in sauzen bij de pasta. Pijnboompitten laten zich uitstekend combineren met Parmezaanse kaas. Pijnboompitten doen het ook prima bij vleesgerechten met kalkoen, kip en lamsvleesschotels.

Soorten

Europese, Chinese