Bananen zijn maar rare dingen. Ze zijn niet fris en sappig als de meeste vruchten; ze zijn niet makkelijk mee te koken of te bakken zoals de meeste groenten en ze hebben vaak moeite om uit hun jasje te komen. De verklaring? Het is officieel niet eens een vrucht of groente, maar een kruid.
Jawel, de banenenboom of -plant is dus helemaal geen 'boom' met een houten stam, maar een kruidenplant met als stam stengels die heel dicht tegen elkaar aan zitten. Weer wat geleerd.
In mij schuilt een bananenkruidliefhebber. Ik eet de vrucht ervan het liefst als ze in de verte nog een beetje groen zijn en dus aan het begin van het rijpingsproces staan. Dan zijn ze nog een soort van 'fris' en niet zo melig. Wel word ik altijd een beetje gek aangekeken als ik banaan in plakjes snijd en op brood doe. Maar bananenplakjes zijn nu eenmaal lekkerder dan een ordinaire hap: veel sappiger. Net als gebakken banaan trouwens.
Maar dan iets anders: bananen worden in de supermarkt als trosjes van vier of vijf, soms zes aangeboden. Maar een échte tros, zoals ze aan de boom hangen, kan wel vijftig kilo wegen. Dat zijn heel veel kilo's vruchten voor een 'kruid'.
De schil is ook een geval apart. Die is zo sterk, dat er niet eens een zakje omheen hoeft ter bescherming. Dat heeft dan wel weer twee nadelen: a) ik krijg de schil niet los zonder een mes te gebruiken (zonder mes krijg ik bananenpuree, alleen aan te raden als je geen tanden hebt) en b) als je een bananenschil op straat of in een bosje weggooit, duurt het soms wel drie jaar tot 'ie is afgebroken. Dat is nog langer dan een sigarettenpeuk (twee jaar).
En dan die eeuwige vraag: waarom zijn bananen krom? Geen enkele andere vrucht/groente/kruid wordt volgens mij zo vaak genoemd als de banaan, dankzij deze vraag (of inmiddels uitdrukking, want niemand verwacht er een serieus antwoord op).
Maar waarom nou? Bananen groeien van nature omhoog, net als stengels van planten. Maar door die tientallen kilo's bananen, begint de tros steeds verder te hangen terwijl de bananen door blijven groeien, omhoog. Et voilá: de kromme banaan. Bij de zogenoemde babybanaantjes komt die kromming bijna niet voor, want de tros is niet zo zwaar dat 'ie begint te hangen. Daarom zijn bananen nou krom!