Weertechnisch gezien dacht ik eigenlijk dat we alvast de kalkoen moesten vullen, maar nee: over een paar dagen is het alweer Pasen. De hoogste tijd dus om weer op zoek te gaan naar witte eieren en chocoladehaasjes. Want die hebben we tijdens de traditionele vastentijd voor Pasen niet meer gegeten. Toch?
Gekkigheid, hoor. Want de tijd dat de veertig dagen voor Pasen in het teken van soberheid stond, ligt ver achter ons. Geen vlees, geen zuivel en geen eieren (normale kippen leggen 's winters namelijk geen eieren) tot het heilige paasfeest was het idee - waarmee meteen het voorjaar werd ingeluid.
Tegenwoordig is het omgekeerd. Wil je paaseitjes van chocola eten, dan kun je die al maanden van tevoren kopen. Wacht vooral niet tot Pasen, want dan zijn ze alweer bijna uit de schappen en vis je dus achter het net. Wat de gewone eitjes betreft: wil je ze kunnen beschilderen, dan begint het eieren zoeken ook al vroeg. Ze moeten namelijk wel wit zijn om een beetje kleur te kunnen krijgen. Maar waar vind je tegenwoordig nog witte eieren?
En dat idee van geen vlees eten voor Pasen, wie heeft dat bedacht? Ik ken werkelijk niemand - los van de vegetariërs in mijn omgeving - die nu vlees laat staan. Nou ja, tenzij er weer een vleesschandaal voorbij komt misschien en de Zweedse gehaktballen of diepvrieslasagne weer uit de schappen wordt gehaald.
Toch lijkt het me wel wat, zo'n periode waarin je even wat bewuster eet of juist dingen laat staan. Dan kun je na die paasfase weer meer genieten van het nieuwe begin dat het voorjaar met zich meebrengt. Misschien helpt het ook wel tegen bikinistress - al is het zicht op warme stranddagen nu verder weg dan ooit. Een nieuw begin met balansdagen en al die dingen komen trouwens wel heel bekend voor. Hoe noemen ze dat? Goede voornemens? Ach, doe mij nog maar een paaseitje. Het voorjaar is toch nog niet begonnen.