Barbecuetaks

Terwijl iedereen een hamburger of een kipspiesje op de barbecue legt, besluit ik de kont tegen de krib te gooien en gewoon in de keuken te gaan staan voor een lekker baksel. Even niet een uur wachten tot je vlees of groente uiteindelijk half aangebrand van de grill komt.

Tuurlijk, het is heerlijk om met warm weer buiten te kunnen koken. Maar achteraf kijk ik er vaak toch met gemengde gevoelens op terug. Met een barbecue eet ik namelijk veel meer dan ik zou moeten (er is veel en je begint vaak al lang voordat het vlees klaar is aan broodjes en salade), zit ik in één avond al aan mijn vleestaks voor de hele week en eet ik relatief minder groente dan bij een normale, in de keuken bereide maaltijd.

En net als een vleestaks, is er ook een barbecuetaks. Dan heb je gewoonweg geen zin om voor de vijfde keer in één week weer vuurtjes te stoken (hoewel ik dat natuurlijk láát doen), vliegen en ander ongedierte weg te slaan van het eten en drie uur over je diner te doen. Nee, soms is het gewoon even te veel.

Bovendien zijn er genoeg culinaire alternatieven om het zomergevoel te beleven zonder dat je uren in de keuken staat te zwoegen boven dampende pannen. Bijvoorbeeld een lekkere pastasalade met groenten, pesto en eventueel wat zalm of tonijn, of gewoon zomerse sandwiches die lekker fris uit de koelkast komen. Gegarandeerd dat je dan niet als een ballon je bed instapt.

Ook ben ik fan van hartige taarten, die je met alles kunt vullen wat je maar kunt bedenken. Bijvoorbeeld een traditionele quiche lorraine met uien en hamblokjes of eentje met prei en zalm. Omdat ik graag experimenteer, koos ik deze week voor een wat onconventionele variant met broccoli, brie en cashewnoten in een eimengsel met room en kerrie. Ik moet zeggen: het was voor herhaling vatbaar als barbecue-alternatief. Ik zat minder vol (je eet toch geen hele taart), het was goed voor mijn vega-balans en ook koud is het nog zeer goed te eten. En zolang je de oven dichthoudt, valt het met de hitte ook best mee.

Bekijk ook

Plofkip-af
Steeds als ik nét met mijn bordje op schoot zit, komt die reclame over plofkippen voorbij. Dikke, vieze, kale kippen die half door hun poten zakken in een veel te kleine ruimte. Precies zo'n kip ligt dus op mijn bord, jammie. Goede timing van Wakker Dier.

Reageren

• Naam
  
• Email
  
• Mijn reactie