Niet om zuur te doen, maar een limoen en een citroen zijn toch echt verschillende vruchten. En ja, er zijn ook min of meer groene citroenen (die zijn gewoon niet zo rijp) en groengele limoenen, maar ze smaken toch echt verschillend. Al geven ze beide een frisse touch aan taarten, gerechten en drankjes.
Die Engelsen maken het er ook niet makkelijker op. Zij noemen een citroen een 'lemon' en een limoen een 'lime'. Lekker verwarrend, dus wij houden het maar beter bij citroen voor de gele en limoen voor de groene vrucht. Limoenen zijn iets kleiner en vaak ronder dan hun grote gele broer, en zijn geuriger, aromatischer en sappiger.
De twee 'oenen' komen van verschillende boomsoorten, maar wel uit de citrusfamilie, net als sinaasappels, pomelo's en mandarijnen. In tegenstelling tot die laatste, waarvan ik deze winter vast weer tientallen zal pellen en oppeuzelen, vinden de meeste mensen een citroen niet heel lekker om puur te eten. (Al wordt je gebit wel een paar tinten lichter.) Des te lekkerder is het om het sap te gebruiken ter verfrissing van sladressings, woksauzen, taarten en drankjes.
Citroenen gebruik ik zelf het liefst in een citroencheesecake, met het het sap in de vulling en de schil (eerst gewassen, dan geraspt en gesuikerd) als garnering. Limoenen komen daarentegen toch echt het best tot hun recht in een goede caipirinha, een Braziliaanse cocktail. Geperst en gemixt met een blokje ijs, wat rietsuiker en een Braziliaanse likeur (cachaca).
En dan natuurlijk een stukje cheesecake als finishing touch van de groengele combi.