Sorry, maar we kunnen er écht niet omheen deze week: poepvlees. Tv-programma Zembla berichtte dat er regelmatig vlees in de supermarkt ligt met poepresten erop. De darmen van geslachte dieren zouden worden lekgeprikt, waardoor er iets op het vlees terechtkomt wat we niet willen. Dat is best wel... ehm, shit.
Prima hoor. Nadat koeienvlees eerder al paardenvlees bleek te zijn en kippen binnen zes weken worden vetgemest tot ze uit elkaar ploffen (ok, dat wisten we al langer, maar dringt nu pas echt door), beweert een keurmeester nu dat we zes van de tien keer poepvlees eten: vlees van karkassen waar mest op terecht is gekomen. Dat is op zich geen ramp want je kunt er gewoon ruim omheen snijden zodat de rest van het te verwerken vlees schoon blijft, maar dan moet dat ook wel gebeuren. En niet, zoals schijnbaar vrij vaak gebeurt, het afvegen of schoonspoelen met water. Jakkie. Durven slachters zelf eigenlijk nog wel vlees te eten, vraag ik me af.
Het woord 'mest' klinkt trouwens minder erg dan het is. Mest wordt immers gebruikt om planten beter te laten groeien en is uiteindelijk een heel natuurlijk product. Maar eigenlijk is het gewoon ordinaire - excusez le mot - schijt. En dat wil je niet rauw in je mond steken. Rauw? Ja, wie houdt er immers niet van een stukje biefstuk, medium doorbakken? Of een tartaartje dat nog een beetje rood en dus lekker sappig is? Ik denk vanaf nu wel twee keer na voordat ik dat eet.
Want nog ernstiger dan dat het een heel vies idee is, is dat je er ook nog flink ziek van kunt worden. Je kunt namelijk gemakkelijk poepbacteriën zoals E. coli binnenkrijgen, met nare buikgriepverschijnselen als gevolg. We hebben het vorig jaar gezien bij de verspreiding van ehec, ook een soort E. colibacterie: dan is er echt de spreekwoordelijke stront aan de knikker.
Maar goed, misschien - hopelijk - valt het allemaal best mee. De politiek laat het nu tot op de bodem uitzoeken en zet de controle bij slachthuizen weer even op scherp. Binnenkort durf ik een rosé-biefstukje hopelijk weer helemaal aan.