Verwennerij

Waarom buitenlanders toch zo lyrisch zijn over onze kaas ontging mij altijd een beetje. Waarom zou je met de bus naar Gouda of Zaandam gaan voor een foto tussen de kazen? Dat blijkt heel simpel: in het buitenland hebben ze maar één kaas die zo smaakt als de onze. En dat is peperdure geïmporteerde Goudse Kaas. Wij zijn gewoon verwend.

Pas toen ik bezoek kreeg uit Noord-Amerika begon het mij te dagen. Wat wij als normaal beschouwen, is dat elders helemaal niet. In Canada waren vroeger best veel ambachtelijke kaasboerderijen, vertelde de vriend in kwestie. Maar aangezien de meeste boerderijen inmiddels allemaal dezelfde soort kaas leveren aan massale bedrijven, is er weinig over van het 'ambachtelijke' aspect.

In de supermarkt kunnen ze nu, behalve een klein stukje Goudse voor gouden prijzen, kiezen uit grote hompen cheddar- of mozzarella-achtige substanties, waar doorgaans weinig smaak aan zit en die een textuur hebben alsof er een bakje plastic doorheen geroerd is tijdens het hele proces. Niet echt iets om in blokjes te snijden, aan de visite te geven en in de mosterd te dopen. Op een sandwich of hamburger kan het nog net: daar wordt de smaak een beetje weggemoffeld tussen de andere ingrediënten.

Logisch dus dat ze, eenmaal in een oerhollandse kaasspeciaalzaak aangekomen, zich tegoed doen aan alle proefstukjes die er maar worden neergelegd. Als ik hem moet geloven, zijn ze stuk voor stuk het lekkerste wat hij ooit gegeten heeft. Zeker met de verschillende soorten mosterd die her en der in de winkel staan. En pestokaas of gerookte geitenkaas? Doe daar ook maar een stuk of drie van.

Maar terwijl ik het enthousiasme aanschouw waarmee ze - de winkel staat vol met verschillende nationaliteiten - aan kaasverering doen, begint me opeens iets te dagen. Voor mij is het zo gewoon om lekkere kaas te kunnen eten, dat het me niet meer opvalt hoe lekker het eigenlijk is. Ik ben tot op het bot verpest door het vanzelfsprekende. Dus nadat ik klaar ben met lachen vanwege zijn kaasverafgoding, besluit ik me over te geven aan het kaasproeven en alle soorten te proberen. En ja, als je er bewust over nadenkt, dan is onze kaas eigenlijk verdraaid lekker.

Bekijk ook

Hollands glorie
Die malle Nederlanders toch altijd. Chocola op brood, steeds maar weer die aardappelen en die ontelbare stukken kaas die overal opdoemen. Voor een buitenlander moeten Hollandse eetgewoonten af en toe wat vreemd overkomen. En twijfelen ze over onze goede smaak, dan geef je gewoon stroopwafels.

Reageren

• Naam
  
• Email
  
• Mijn reactie