Bakjes. Overal bakjes. En potjes. En zakjes. Ondanks een recente verhuizing waarbij ik slechts een selectie van mijn keukeninventaris wilde meenemen, puilt het nieuwe onderkomen nu alweer uit met opbergitems die ik ooit, ver in de toekomst, misschien eens nodig zal hebben. Voor picknicks of als bakje voor de werklunch of kliekjes. Maar vooral voor het opbergen van kleinere bakjes, potjes en zakjes.
Ondanks het 17-delige setje met bakjes, gekocht voor een habbekrats bij een Zweeds warenhuis, blijf ik maar potjes en bakjes sparen. Potjes om kleine frutsels in te bewaren of met het idee er ooit een waxinelichthouder van te maken, bakjes voor restjes rijst, saus, taart, groente of noem maar op. Je weet nooit wanneer je opeens een bakje nodig hebt, toch?
Nou, niet zo vaak dat je een voorraad van vijfentwintig stuks nodig hebt. Dat weet ik ook wel. Maar toch.... Steeds als ik een salade, ijs, of andere hersluitbare verpakking koop, was ik het netjes af alvorens het in de kast verdwijnt. Ook al sluit de helft van de deksels eigenlijk niet heel stevig. Maar hee, daar hebben we dan weer de zakjes voor, die je nog steeds bij zo'n beetje elke winkel krijgt uitgereikt. Samen vormen de bakjes en de zakjes een prima combinatie.
Het moge duidelijk zijn: mijn koelkast en vriezer staan niet bepaald vol met bakjes met overgebleven snacks of maaltijden. En, nu komt het, dat betekent niet dat we heel veel weggooien, maar omdat we eigenlijk alles netjes opeten. En hoewel we ook héél kleine bakjes hebben waar nog niet eens een plak cake in past; tegen de tijd dat we het bakje hebben gevonden, zijn de laatste restjes al in iemands maag verdwenen. Scheelt weer in de afwas.
Kortom: wij hebben, net als ieder huishouden, een hoop dingen die we niet gebruiken. Maar het geeft een zekere rust om te weten dat als we bij uitzondering tóch een container nodig hebben, we altijd wel een geschikte maat zullen vinden. Eventueel met een zakje eromheen voor extra bescherming.