De kruidenpasta's uit de supermarkt waarmee je in een handomdraai een Indiase curry in elkaar flanst zijn heerlijk en geven je, met de juiste ingrediënten, het idee een prima Indiase kok te zijn. Maar als je dan weer eens naar een authentiek curryrestaurant gaat en een kip korma bestelt, weet je: je eigen creatie komt daar niet eens bij in de buurt.
Het begint al met die knapperige pappadums met zoete mangochutney en het frisse komkommersausje. Probeer dat thuis maar eens te maken zonder dat de olie er vanaf druipt. Als je daarna hebt besloten of je iets uit de tandoori-kleioven wil of dat het vlees beter kan worden overgoten met een currysausje, komt de vraag: mild, medium of heet?
Dat is iets wat ik thuis ook niet echt in de hand heb. Ik bedoel, natuurlijk kan ik wat sambal of pepers toevoegen om het een beetje op te spicen of juist wat milder maken met wat extra room, maar het lijkt altijd op elkaar. In een Indiaas restaurant maken ze er haast een compleet ander gerecht van als je om een hete variant vraagt. En dat is dan nog mild in vergelijking met hoe ze het in India zelf eten...
Niet alles is trouwens in mild, medium of heet te maken. Een kip korma bijvoorbeeld is van zichzelf vrij zoet en romig. Om daar dan een hete variant van te maken, is niet aan te raden volgens de kenners. Aan de andere kant is een vindaloo, ook een soort curry, vrijwel altijd heet. Een milde variant daarvan is ook niet echt smakelijk, blijkbaar. In ieder geval: ik kan het zo niet maken. Als ik het zou proberen, zou ik jammerlijk falen.
Eigenlijk moet ik helemaal geen curry's meer proberen te maken. Of in ieder geval niet zeggen dat het een soort van Indiaas is. Want de gerechten die ik maak zijn best lekker, al zeg ik het zelf. Maar voor een echt Indiaas gerecht ga ik naar een restaurant of afhaaladres met een naam als Little India, Tiny Mumbai of Taj Mahal. En als toetje maak ik een kopje chai thee. Dat lukt me nog net.