Waar eens de appeltaart überhip was, zijn nu de cupcakes ultrahot. Je kunt geen kookwinkel binnengaan of er staan wel tien soorten rekjes, boeken en versiersels voor over de cakejes. Tijd om zelf eens aan de slag te gaan met mengkom, spuitzak en deegroller.
Het grote geheim van cupcakes is niet het cakeje, maar de versiering, kwam ik al snel achter bij wat research naar het baksel. Waar je bij muffins - de stoere versie van de cupcake - nog wat kunt experimenteren met het deeg door er stukjes fruit, kwark of zelfs iets hartigs doorheen kunt doen, zijn cupcakes meestal 'gewoon' of met chocoladedeeg.
Eenmaal gebakken en afgekoeld kun je er van alles mee doen: glazuren, marsepein, room of schuim erop spuiten of besprenkelen met discodip, chocoladespikkels, gekleurde suiker, hartjes of hagelslagjes.
Tijdens mijn cupcakemiddag, die bijna een cupecakedag dreigde te worden, ben ik helemaal losgegaan met rolfondant. Het is een soort marsepein, maar dan zoeter, en in allerlei vrolijke kleuren.
Het is vooral zo leuk omdat je met een paar stukken 'klei' een klein eetbaar kunstwerkje kunt maken. Aangezien ik vroeger een fanatiek fimokleister was, ging ik helemaal op in mijn taak als decorateur. Hartjes, varkentjes, rozen en andere bloemen: ze werden versierd met allerhande creativiteit. Het andere deel van de cupcakes kreeg een topping van ricotta, poedersuiker en boter, opgespoten met een echte banketbakkersspuitzak.
En dan, na een uur of drie creatieve spierballen tonen, stonden ze daar. Onze -cupcakes versieren doe je niet alleen- kunstwerkjes prijkten op een mooie schaal met daaromheen nog wat versiersels. Maar niet te veel, want dat leidt af. Het is bijna zonde om ze op te eten, dus eerst maar wat foto's maken. Meer dan één kreeg ik er na onze baksessie overigens niet op, ik heb tussendoor te veel van het deef gesnoept. Maar toch, ze zijn om op te vreten!