Hij kon niet op een beter moment komen, zo vlak voor kerst: mijn vaatwasser. Tot nu toe probeerde ik zuinig te koken zodat ik zo min mogelijk afwas had, maar met de feestdagen kan ik helemaal losgaan en ga ik al mijn bak- en braadmateriaal gebruiken. Mijn nieuwe motto is dan ook klep dicht, vaat weg. Hoera!
Ik heb 'm pas twee keer gebruikt, maar wil nu al nooit meer zonder. Hoe fijn is het om niet net zo lang bezig te zijn met koken als met afwassen, om geen uitgedroogde handen te hebben en een streeploze vaat en geen doorweekte theedoek te hebben? Heel, heel fijn.
Tuurlijk, ik kan ook gewoon afwassen. Dat heb ik namelijk jaren gedaan, zonder al te veel gemopper zelfs. Maar nu ik een ruimere keuken heb waar een machine in past, tja, dan wil ik stiekem toch wel dat de afwas vanzelf wordt gedaan. Scheelt enorm veel tijd en ik heb niet de hele tijd last van spullen die niet meer op het aanrecht passen.
Het ging trouwens niet zonder slag of stoot, het werkend maken van dat apparaat. In de tijd dat ik 'm aan de praat probeerde te krijgen, had ik al zeven afwassen van een sterrenrestaurant kunnen doen, maar goed. Over een maand heb ik die tijd allang weer ingehaald.
Het begon al met de voorbereidingen: ik had van die 3-in-1-tabletten gekocht zodat ik eigenlijk alleen nog op een knop hoefde te drukken, maar zo simpel was het natuurlijk niet. Nee, ik moest toch echt glansmiddel en zout in de reservoirs doen. Vervolgens kreeg ik het plastic omhulsel niet van de tablet, wat -handig!- oplosbaar bleek te zijn (ik heb me bij anderen wel eens vergist door te denken dat er een oplosbaar zakje omheen zat terwijl dat niet het geval was, vandaar dat ik nu even confuus was). En als laatste deed 'ie het gewoon niet. Maar toen ik de kraan open draaide was ook dat probleem verholpen.
En nu doet 'ie het perfect. Sterker nog, in de tijd dat ik dit stukje heb zitten tikken, is mijn afwas gedaan. Wat een luxe. Maar nu moet ik er snel vandoor, de vaatwasser wil graag worden uitgeruimd.