Supermarkten hebben alle oranjetompoucen op transport gezet naar de Voedselbank. Ook speciale zakken chips, chocolade en lollies moesten het ontgelden. De enige die de dans zijn ontsprongen, zijn de worteltjes. Jammer eigenlijk, want gezond voedsel is precies wat de Voedselbank nodig heeft.
Heel Nederland keek er maanden naar uit. Dit EK moest òns EK worden. Hossen, feesten, juichen bij elk doelpunt - dus zo ongeveer elke tien minuten. Nee. In totaal hebben we er twee weken plezier van gehad. Om precies te zijn die vóórdat we de eerste wedstrijd verloren. Gelukkig is niet iedereen teleurgesteld: de Voedselbank krijgt nu van alle kanten oranje voedsel aangeboden.
Supermarkten lijken namelijk opeens allergisch te zijn voor EK-lekkernijen. Alsof chips in een rood-wit-blauw-oranje verpakking opeens een bittere nasmaak heeft gekregen. Een klein hoekje is ingericht voor oranje-aanbiedingen, maar dan wel ergens waar het minder confronterend is voor echte voetbalfans. In de buurt van het vriesvak bijvoorbeeld, zodat ze snel kunnen afkoelen als het ze weer even te veel wordt.
Dat onder andere de Lidl en Albert Heijn hun oranjeassortiment aan de minima doneren en niet klakkeloos naar de vuilnisbelt afvoeren, is mooi. Zo krijgen kinderen weer eens een mooie lolly en is de oranjechocola een lekkere verwennerij voor moeders die het niet breed hebben. (Of vaders zich ook aan de oranjespullen willen vergrijpen, ligt denk ik gevoelig.)
Ondanks deze meevaller voor de minimagezinnen, blijft er een leegte in de duizenden voedselpakketten die wekelijks worden uitgedeeld. Brood, vlees en vooral groenten worden namelijk maar weinig aangeleverd door producenten, supermarkten en handelaars. Hadden we nou toch maar die worteltjes tot ultiem EK-voedsel verklaard.