In de categorie onhandig: zelfgemaakte soep meenemen naar werk, waarna je erachter komt dat het bakje niet helemaal goed afsloot. Met als gevolg dat je maanden later nog soepresten in je tas tegenkomt. Soms een stukje in een randje van een sleutel, de andere keer in een lippenstift die je vergeten was te checken. De wijze les: gebruik afsluitbare containers en doe er voor de zekerheid een plastic zakje om.
Het klinkt als een nachtmerrie, en dat was het ook. Maar het heeft me ook veel goeds gebracht. Zoals een nieuwe tas, maar ook een kast vol kwaliteitsbakjes. Dit overkomt me namelijk niet nog eens. Natuurlijk, ik had niet het eerste het beste recyclebakje van de afhaalchinees gebruikt voor mijn soep. Maar om nu te zeggen dat het kwalitatief goed was....nee.
Om herhaling te voorkomen heb ik me aangesloten bij tupperwarefanaten, die over het algemeen al tien jaar eerder dan ik tot de conclusie zijn gekomen dat slechts enkele merken kunnen zeggen dat ze aan de top van de voedselbewaarboxenladder staan. En Tupperware is natuurlijk de Ferrari van de containerindustrie, zonder twijfel. Dus ben ik inmiddels overstag gegaan, al was daar na het soepincident weinig overtuiging voor nodig.
En tegenwoordig ziet Tupperware er nog leuk uit ook, in plaats van die matplastic bakjes met een rode deksel zijn er nu namelijk allerlei hippe kleuren te koop en is er een enorme keuze aan soorten en maten. Ja, ik ben een beetje een Tupperwaretut. Zonder gene haal ik mijn container uit mijn (schone) tas om mijn lunch te verorberen of een minipicknick op te zetten. En na gebruik kan het gewoon in de vaatwasser zonder rare vervormingen. Bij de Chinees vraag ik misschien, in het kader van recycling, om de Gerechten in mijn eigen bakjes te doen. Bakjes zat. Of gaat dat te ver?