Salam blad

Salam blad is een soort laurierblad. Het is het blad van de boom Eugenia polyantha uit Azië. Het blad smaakt aromatisch en licht zuur, citroenachtig. Vanwege de vorm van het blad wordt zij in Nederland Indonesische laurier genoemd. De smaak is echter anders. In Indonesië gebruikt men in plaats van de naam salam ook andere namen, zoals Daun salam en Manting gebruikt. In Maleisië noemt men het salam blad: Kelantan samak, Samak en Daun salam. Jonge salam blaadjes worden in Indonesië en Maleisië ook als groente gegeten.

U koopt gedroogd of vers salam blad bij de toko. U kunt de verse blaadjes invriezen. Gedroogde salam blad heeft een bruine kleur en heeft veel van de smaak verloren. U kunt gedroogde blaadjes tot een jaar in een afgesloten pot op een droge plaats bewaren. In gerechten waar gedroogde salam blad wordt voorgeschreven, kunt u ze dan ook weglaten als u ze niet in huis heeft.

Gebruik in de keuken

U kunt de verse, gedroogde en diepvries bladeren in vleesgerechten meestoven als smaakmaker. Verse en gedroogde salamblaadjes wast u voor gebruik. Meestal gebruikt men een of twee blaadjes per gerecht. Voor consumptie dient u het blad te verwijderen. Ze passen prima in de soep, groentegerechten en bereidingen met vlees en vis. Het Salam blad wordt toegepast in veel gerechten van e Aziatische keuken. Het kruid wordt veel gebruikt in combinatie met citroengras. Ook wordt het gebruikt voor het op smaak brengen van seroendeng.